ALMANCAX => Almanya Aile Birleşimi, Pasaport, Almanya Vize, Almanya Oturma ve Çalışma İzinleri, Sigorta, Almanya'da Ehliyet Kullanımı Gibi Konular
Sayfa: [ 1 ]
Bis Zum Ende 04.07.2012 01:32:43
Hayatımda geçirdiğim en zor 1 seneydi, Ailemin yanında olmak için geçirdiğim ve çabaladığım koskoca 365 gün. Ailemin yanında olmak için her türlü insanla karşılaştım (evlenme teklifini kim yaptı ) << bu tip sorulara maruz kaldım ve insanın bütün sinirlerini zorlayacak muhabbetlere girdim. Neden? Ailemin yanında olmak için hepsi bu 
Forumda yardımı olan çok kişi oldu onlara minnettarım. fuk_18 < forumda ilk tanıştığım kişi delikanlı bi çocuk
08/05/2012 vize basvuru
22/06/2012 evrakların yetişmesi
03/07/2012 vize onayı /Başvuru Ankara
Bir kaç şey yazmak istiyorum Affiniza sığınarak...
ikinci bir şansı istemenin en temel koşulu insan olana hiç değilse insan olmaya çalışana verilmesidir. öylesine zor geliyor ki insan olmak... yolda düşüp bayılana gözünün kenarıyla seyirci kalana, genizinden büyük bir gürültüyle çıkardığını yola büyük bir haz ile tükürene, bile bile -üzüleceğini,kırılacağını- zarar verene, sorgusuz sualsiz yargılayana, sebepsiz yere yarı yolda bırakan, hiçbir şeyini paylaşmayana "insan" gözüyle bakmakta zorlanıyorsam eğer hiç kusuruma bakmayn. ve öylesine dolu ki etrafım böylesi tiplerle. benim kendi çevrem olmasalar da oturduğum evin sokağına girerken daha küfretmeye başlıyorum içimden, dışından manasızca sağa sola küfreden adamlara, kadınlara. normlarımız öylesine şaşmış ki her şeyi normal görmeye başlamışız. bütün bunlara genel bir kulp takıp kendimizi rahatlatıp duruyoruz şu hayatta. icraatin içinden değil olsa olsa kenarından takipçisiyiz. bana dokunmayan yılan bin yaşasın mantığıyla anormali normal saymaya başlıyoruz. sesini azıcık yükseltene ya binbir bahane uydurarak aman abi boşver diyoruz yada kuru bir "haklısın" diyoruz.
neyse...
konu bu değildi... insan diyordum.
insan olmak büyük meziyet oldu, insan kalmak daha da büyük zahmet. ve şu yaşamaya çalıştığımız hayat öylesine zor oldu ki. nerelerden geçip kaçbin engeli derdi aşıp kendimizden bir karakter oluşturup oturtuyoruz üstümüze. hepsi kendimize uygun bir ahali oluşturup daha mutlu yaşayabilmek için. normlarımıza uymayanlara da kızıyoruz. çoğumuz yakıp yıkarak. geride külden başka bir şey bırakmayarak. çok mu zor yapıcı olmak?
yok yok... yineliyorum ki herkes ikinci bir şansı hakketmiyor. en önce dikkat etmeli karşımızdaki insan olabilmiş mi? insan olmaya üşenene ilki bile çok.
ve de inanmak istediğimi ve de zorlandığım hala şu şekilde yaşadığımı da belirtmek istiyorum.
"hepimiz insanız. ve hatalar insana mahsus, ve yapıyoruz da her gün belki de. ama dediğim gibi insanız ve ders alıyoruz hatalarımızdan. alıyoruz dimi? hala insanlar var değil mi?
not: "hala ve inatla ikinci bir şans vermek istediğim o kadar çok kişi var ki"
Forumda yardımı olan çok kişi oldu onlara minnettarım. fuk_18 < forumda ilk tanıştığım kişi delikanlı bi çocuk
08/05/2012 vize basvuru
22/06/2012 evrakların yetişmesi
03/07/2012 vize onayı /Başvuru Ankara
Bir kaç şey yazmak istiyorum Affiniza sığınarak...
ikinci bir şansı istemenin en temel koşulu insan olana hiç değilse insan olmaya çalışana verilmesidir. öylesine zor geliyor ki insan olmak... yolda düşüp bayılana gözünün kenarıyla seyirci kalana, genizinden büyük bir gürültüyle çıkardığını yola büyük bir haz ile tükürene, bile bile -üzüleceğini,kırılacağını- zarar verene, sorgusuz sualsiz yargılayana, sebepsiz yere yarı yolda bırakan, hiçbir şeyini paylaşmayana "insan" gözüyle bakmakta zorlanıyorsam eğer hiç kusuruma bakmayn. ve öylesine dolu ki etrafım böylesi tiplerle. benim kendi çevrem olmasalar da oturduğum evin sokağına girerken daha küfretmeye başlıyorum içimden, dışından manasızca sağa sola küfreden adamlara, kadınlara. normlarımız öylesine şaşmış ki her şeyi normal görmeye başlamışız. bütün bunlara genel bir kulp takıp kendimizi rahatlatıp duruyoruz şu hayatta. icraatin içinden değil olsa olsa kenarından takipçisiyiz. bana dokunmayan yılan bin yaşasın mantığıyla anormali normal saymaya başlıyoruz. sesini azıcık yükseltene ya binbir bahane uydurarak aman abi boşver diyoruz yada kuru bir "haklısın" diyoruz.
neyse...
konu bu değildi... insan diyordum.
insan olmak büyük meziyet oldu, insan kalmak daha da büyük zahmet. ve şu yaşamaya çalıştığımız hayat öylesine zor oldu ki. nerelerden geçip kaçbin engeli derdi aşıp kendimizden bir karakter oluşturup oturtuyoruz üstümüze. hepsi kendimize uygun bir ahali oluşturup daha mutlu yaşayabilmek için. normlarımıza uymayanlara da kızıyoruz. çoğumuz yakıp yıkarak. geride külden başka bir şey bırakmayarak. çok mu zor yapıcı olmak?
yok yok... yineliyorum ki herkes ikinci bir şansı hakketmiyor. en önce dikkat etmeli karşımızdaki insan olabilmiş mi? insan olmaya üşenene ilki bile çok.
ve de inanmak istediğimi ve de zorlandığım hala şu şekilde yaşadığımı da belirtmek istiyorum.
"hepimiz insanız. ve hatalar insana mahsus, ve yapıyoruz da her gün belki de. ama dediğim gibi insanız ve ders alıyoruz hatalarımızdan. alıyoruz dimi? hala insanlar var değil mi?
not: "hala ve inatla ikinci bir şans vermek istediğim o kadar çok kişi var ki"
turrezz 04.07.2012 11:13:13
Vizen hayırlı olsun hakan abi yeni hayatında başarılar yardımların için teşekkürler. Ayrıca senin gibi bende fuk_18 arkadaşıma birkez daha teşekkür etmek istiyorum bana da yardımları oldu.
Bis Zum Ende 04.07.2012 11:20:24
Teşekkür ederim. Darısı bekleyen arkadaşların başına...
04.07.2012 22:12:21
Gözün aydın, sonunda geldi demek. keyfini tahmin edebiliyorum. Cuma günü eşine kavuşacak biri olarak herkese kısa zamanda aynı mutluluğu diliyorum bu mübarek berat kandili akşamında...
Alıntı yapılan: Bis Zum Ende - Temmuz 04, 2012, 11:20:24 ÖÖ
Teşekkür ederim. Darısı bekleyen arkadaşların başına...
Bis Zum Ende 04.07.2012 22:15:36
Alıntı yapılan: bazil - Temmuz 04, 2012, 10:12:21 ÖSTeşekkür ederim...
Gözün aydın, sonunda geldi demek. keyfini tahmin edebiliyorum. Cuma günü eşine kavuşacak biri olarak herkese kısa zamanda aynı mutluluğu diliyorum bu mübarek berat kandili akşamında...
Umarım mutlu bir hayatın olur Ailenle.. Herşey gönlünce olsun.
Sayfa: [ 1 ]