__AFFETMEK__
« :»   

--------------------------------------------------------------------------------
Bir lise öğretmeni günün birinde derste öğrencilerine bir teklifte bulunur: "Bir hayat deneyimine katılmak ister misiniz?"

Öğrenciler çok sevdikleri hocalarının bu teklifini tereddütsüz kabul ederler. "O zaman" der öğretmen. "Bundan sonra ne dersem yapacağınıza da söz verin." Öğrenciler bunu da yaparlar. "şimdi yarınki ödevinize hazır olun. Yarın hepiniz birer plastik torba ve beşer kilo patates getireceksiniz!"

Öğrenciler, bu işten pek birşey anlamamışlardır. Ama, ertesi sabah hepsinin sıralarının üzerinde patatesler ve torbalar hazırdır. Kendisine meraklı gözlerle bakan öğrencilerine şöyle der öğretmen:

"şimdi, bugüne dek affetmeyi istemediğiniz her kişi için bir patates alın, o kişinin adını o patatesin üzerine yazıp to rbanın içine koyun."

Bazı öğrenciler torbalarına üçer–beşer tane patates koyarken, bazılarının torbası neredeyse ağzına kadar dolmuştur.

Öğretmen, kendisine "Peki şimdi ne olacak?" der gibi bakan öğrencilerine ikinci açıklamasını yapar:

"Bir hafta boyunca nereye giderseniz gidin, bu torbaları yanınızda taşıyacaksınız. Yattığınız yatakta, bindiğiniz otobüste, okuldayken sıranızın üstünde.. hep yanınızda olacaklar."

Aradan bir hafta geçmiştir. Hocaları sınıfa girer girmez, denileni yapmış olan öğrenciler şikayete başlarlar:

– "Hocam, bu kadar ağır torbayı her yere taşımak çok zor."

– "Hocam, patatesler kokmaya başladı. VAllahi, insanlar tuhaf gözlerle bakıyorlar bana artık."

– "Hem sıkıldık, hem yorulduk..."

Öğretmen gülümseyerek öğrencilerine şu dersi verir:

"Görüyorsunuz ki, affetmeyerek asıl kendimizi cezalandırıyoruz. Kendimizi ruhumuzda ağır yükler taşımaya mahkûm ediyoruz. Affetmeyi karşımızdaki kişi ye bir ihsan olarak düşünüyoruz, halbuki affetmek en başta kendimize yaptığımız bir iyiliktir.. 

son zamanlarda okudugum en guzel yazi _affetmek__ insaAllah hem affetmeyi hemde affedilmeyi basaran insanlardan oluruz aflarin en buyugu ise Allaha mahsustur bunuda hicbir zaman unutmayalim !!!

çok çok güzel bir yazı.inşAllah sadece okumakla kalmaz hayatımıza da yansıtabiliriz...

Daha önceden bildigim bir hikaye bu. Tekrar hatirlamis oldum okuyunca. Cok anlamli bir hikaye gercekten...Yaptigi hataya gercekten üzüldügünü ve pisman oldugunu gördügüm, afedilmeyi gönülden isteyen birine kiyamam afederim. Ama hem hata edip, hem de gönül almasini bilmeyen insanlara kolay kolay kirginligim gecmez...Nedense cevrem hep böyleleriyle dolu, ya da ben cok kirilgan, hassas biriyim.