Sınıf, öğrencilerin gürültü patırtısıyla sallanırken sert görünümlü hoca kapıda beliriyor. Sınıfa bir bakış atıp kürsüye geçiyor.

Tebeşirle tahtaya kocaman bir (1) rakamı çiziyor.

"Bakın" diyor.

"Bu, kişiliktir. Hayatta sahip olabileceğiniz en değerli şey..."

Sonra (1)'in yanına bir (0) koyuyor:

"Bu, başarıdır. Başarılı bir kişilik (1)'i (10) yapar".

Bir (0) daha...

"Bu, tecrübedir. (10) iken (100) olursunuz".

Sıfırlar böyle uzayıp gidiyor:

Yetenek... disiplin... sevgi...

Eklenen her yeni (0)' ın kişiliği 10 kat zenginleştirdiğini anlatıyor hoca...

Sonra eline silgiyi alıp en baştaki (1)'i siliyor.

Geriye bir sürü sıfır kalıyor.

Ve Hoca yorumu patlatıyor:

"Kişiliğiniz yoksa, öbürleri hiçtir".

Sınıf, mesajı alıp sessizliğe gömülür...

   Çok akıllıca bir yaklaşım...

Ama benim okul yıllarımda öğretmenler daha kesin ve etkili bir yöntem uyguluyordu  .. Kim uğraşacak tahtaya 2 saat yazmakla...   

  şimdikiler daha mı şanslı ne?   

Emosh sagol paylasimin icin anlayana cok sey var icinde gercekden guzel bi "kisas"

aslında çok kısa  olduğu için ilk önce konu kirliliği yapmak istemedim ama hoşuma gitti Sparta ve sevval yorumlarınız için teşekür ederim

Genelde bu tür ders verici hikayeler çok yazılır ya da maillerle gönderilirAma bence bu okuduğum en güzel ve anlamlı bir yazı...Teşekkürler paylaşım için

ben tşk ederim aslında bende sevmem öyle anlamsız mailleri ama bu nedense etkiledi beni belkide içinde bulunduğumuz dönem itibarıyla kişiliğimizin tam oluşmadığı içindir

Paylasimin icin tesekkürler. Gercekten cok hosuma gitti, süper bir anlatim olmus hocadan..