gece sancılı,gece kan kusturdu boncuk boncuk ter şakaklarımda dondu
perçemlerim sırılsıklam, sonra kurudu yine yine ..
kısır bir döngü hummalarında ,
hular yükseliyor kurumuş dudaklarımdan arşa.
hücrelerimin can keşismesini duydum sonra
içimde sevgiyle büyüttüğüm selvi fidanı kıvranıyordu
boyun bükmüş lale,sümbül mor menekşe
sevgisizlikten ağlıyordu.
çürümeye yüz tutmuş sel basan yüregimde çiçeklerim bir bir.
küsmüştü yarınlara bir önceki günüm
gün yorgun ,ben yorgun,
gece yorgun,zaman durgun
akmıyordu suyla yarışan zaman..
durmuştu akışıyla deva olunacak zaman.
çöreklernmişti kara bulut üzerime
ölümün kardeşi olan uyku uğramıyor gözlerime
gündüzler terki diyarlarda..
yol uzun biteviye dinlenip gitmeyi göze alacak cesaretim cılız.
korku kıskıvrak yakamdan çekiştiriyor ümidsizlik kuyusuna
avazlarım suskun,
her hamlede biraz daha yanaşıyorum uçurum kenarına...
suskunluğumun yargılayan senaristler
çiğneyecekti metal dişleri arasında bendimle beni
gözden çıakrması kolaydı,
çekp gitmekde..
peki ya sonrası...
sevmek kolaydır,sağdık olabilmek zor
hakkını verebilmek imaksız değil de acısı bir hayli kor
öyle bir yangınki küll olup tekrar doğarsın
kabuk bağlar durmadan kanar kanar da kan-mazsın acısına
ahın yükselir her geçen gün arşa da duyuramazsın bu halinin müsebbibine!
göz yaşlarım içirisinde boğuldu bir bir hayallerim
çiçeklerim köklerinden çürüdü
sonra bir heyelanla başıma yıkıldı elle tutulur çabalarım.
yoktu en zor zamnaımda yanımda sevdiklerim.
maddenin olmamasının değil o anda bulunmamasının adıydı yokluk.
yokluk yoktu hani.
yokluk içinde kaybolmalıydı yokluk.
hani gece gündüzün mahrumluğuydu.
oysaki şimdi günzüm gecemden daha kara..
bir türkü çalınır kulağıma
yaram yar-im dir,yar-im yaramdır..
karamsarlığı bir yana atmalıydım
yaşadıklarım olsa olsa gece yarısında ruhumu dumura uğratan kabus olmalıydı
pekii kabus tahakküm altıan alabilirmiydi ?
kader yazılmıştı evvelden,
sabır öpmüştü anlımızdan birkere
sabırla bekleyip ,olan biteni görecektik.
göz açar açmaz özgürlüğüne salıvericekti belkide tutuklu yüreğimi
kırmızı kalem çekilen ismin silinecekti idamlık defterinden,
bir bir altın lalelerini çözecekti hayallerimin..
bahar gelse yüreğime,
bir neysesi inceden ruhumu okşasa ,
alaca bir at gönlüm sahrasında koşuşsa
yaşanmamış yaşanması umulan hayalalerimle bir bir kucaklaşıp özlem gidersem
bir tutam umut,biraz sevgi,mavi lale tohumu karşımını yudumlasam ..
yudumlasamda üç başlı ejderha sevgiden nasip alamayan gönülleri bir bir yutsa.
yinede yitmesin umutlar..
ayrılık, vuslata aralan an bir kapı olsa...
nihayet...
nihayet, gündüze gebeydi gece
bir çığlıkla güneş yardı karanlığını evrenin,
altından saçakları bir bir damladı yüreğimize
gün doğdu nihayet,karanlıkların nura gark oldu..
uyur gezer görülen bir kabuss böylece son buldu...
yaşanması gerekiyordu,
yaşandı,
ve bitti...
vesselamm
(LALEZAR)