Karımı 1998'in sonbaharında kaybettim ...

Yedi senelik evliliğimizin iki senesini kanser tedavisi için hastanelerde geçirmiştik.

Karım, her evlilik yıldönümümüzde ikimizin fotoğrafını çerçeveler, " Bunlar bizim hayatımızın gölgeleri " derdi.

Öldüğünde, yedi tane resmimiz vardı.

97'nin bir gecesinde onu aldattım. Oysa ona sürekli onu ne kadar çok sevdiğimi ve sonsuza kadar sadık kalacağımı söylerdim. Ölmeden iki hafta önce yine aynı şeyi tekrarladım. Tuhaf bir gülümsemeyle baktı bana ve sadece: " Biliyorum " dedi.

İzmir'e kar yağdığı gün gün, yani bir ay önce, evdeydim. Fotoğraflarımıza bakıyordum yine. Her çerçevenin altında bir harf olduğunu ilk kez o gün fark ettim.

-A.
-R.
-K.
-A.
-S.
-I.
-N.

Gerisi için yılları yetmemişti. Ama sanırım " Arkasına bak " yazmaya filan niyetlenmişti. Hemen çerçevelerin arkasına baktım. Hiçbir şey yoktu. Sonra
birşey dürttü beni, hepsini teker teker söktüm. İnanabiliyor musunuz, her birinin arkasından bir mektup çıktı ! Geçirdiğimiz her sene için sevgi dolu sözler yazmıştı.

1997'deki resmimizin içinden çıkan zarf ise simsiyahtı. Ve içinden şu sözler çıktı: "14 Mart 1997 ... Gözlerin bana başka birine dokunmuş gibi baktı. Söylemene gerek yok, biliyorum ... "

2002'deyiz. Onu kaybedeli 4, aldatalı 5 yıl oluyor. İçim acıyor şimdi. Çünkü kadınlar biliyor, hissediyor ...

Seviyorum diyenin sevgisinden şü-phe et, çünkü; aşk sessiz, sevgi dilsizdir ...   

       

--> Öncelikle paylaştığın için teşekkür ederim, çok romantik ve bir o kadar da hüzün dolu bir şey yaşamışsın gerçekten de... Eşin çok duygusal ve romantikmiş, Allah rahmet eylesin ve geride kalanlara uzun ömür versin...

gercekten seviyorum diyenden süphe etmelimiyiz acaba Allah rahmet eylesin yakini kaybetmenin acisi gercektende cok büyük

Arkadaslar sanirim yanlis anlamissiniz ben bir forumdan okudum cok hosuma gittigi icinde sizinle paylasmak istedim kusura bakmayin yani anlayacaginiz benimle bir alakasi yok !

--> ... Alıntı falan yazsaydınız ya.. Çok seviyorum diyenden şüphe duyulmaz bence... Eğer sevdiğini yürekten söylüyorsa tabi ki...

Evet haklisin alinti meselesi icin ama cok gec oldu malesef

insandan insana degisir tabiki duygu yogunlugu kimi soyler kimi soylemez bazisi yürekten bazisida dalgasindan der,beni bu yazi cok etkiledi helede Ask sessiz sevgi dilsizdir harikaydi !

--> şimdi bari ekle de yeni okuyanlar da baş sağlığı dilemesin sana...

tuhaf hissettim kendimi okuyunca gercekten cok zor bisey ama sabir versin Allah size
[/quote]

Alıntı yapılan: sonaytr - Ağustos 15, 2008, 07:50:28 ÖS
tuhaf hissettim kendimi okuyunca gercekten cok zor bisey ama sabir versin Allah size

Ya kız benim hayat hikayem değil diyor siz hala (3,14'ün dediği gibi) ''baş sağlığı''diliyorsunuz



Neyse, çok güzel bi paylaşımdı mucizemsin +2

Herzaman diyorum ben öyle ikide bir seni seviyorum
kelimlerinden hoslanmam .Cicim ,canim,birtanem, herseyim ,
canimin ici, Hayatimda  senden baskasini sevmedim (hep yalan)   
gibi laflari sevmem ben. 

Senede bir kere icten seni seviyorum demesi yeterli oda beni gercekten seviyorsa eger. 

Bence sevgisini ifade etmek icin "süslü kelimelere " gerek yok .
Bir hareket yada bir bakis bin söze bedeldir bence.

Onun icin bu cümleye  aynen katiliyorum ...

Ask sessiz sevgi dilsizdir .....

çok teşekkürler..gerçekten güzelmiş..bendende +1

ve bende esma abla gibi şu cümleye katılıyorum...

AşK SESSİZ SEVGİ DİLSİZDİR..

cok güzel bir paylasimdi tesekkürler mucisemsin.cok duygulandim.

Alıntı yapılan: mucizemsin - Ağustos 14, 2008, 05:24:17 ÖSKarımı 1998'in sonbaharında kaybettim ...

Yedi senelik evliliğimizin iki senesini kanser tedavisi için hastanelerde geçirmiştik.

Karım, her evlilik yıldönümümüzde ikimizin fotoğrafını çerçeveler, " Bunlar bizim hayatımızın gölgeleri " derdi.

Öldüğünde, yedi tane resmimiz vardı.

97'nin bir gecesinde onu aldattım. Oysa ona sürekli onu ne kadar çok sevdiğimi ve sonsuza kadar sadık kalacağımı söylerdim. Ölmeden iki hafta önce yine aynı şeyi tekrarladım. Tuhaf bir gülümsemeyle baktı bana ve sadece: " Biliyorum " dedi.

İzmir'e kar yağdığı gün gün, yani bir ay önce, evdeydim. Fotoğraflarımıza bakıyordum yine. Her çerçevenin altında bir harf olduğunu ilk kez o gün fark ettim.

-A.
-R.
-K.
-A.
-S.
-I.
-N.

Gerisi için yılları yetmemişti. Ama sanırım " Arkasına bak " yazmaya filan niyetlenmişti. Hemen çerçevelerin arkasına baktım. Hiçbir şey yoktu. Sonra
birşey dürttü beni, hepsini teker teker söktüm. İnanabiliyor musunuz, her birinin arkasından bir mektup çıktı ! Geçirdiğimiz her sene için sevgi dolu sözler yazmıştı.

1997'deki resmimizin içinden çıkan zarf ise simsiyahtı. Ve içinden şu sözler çıktı: "14 Mart 1997 ... Gözlerin bana başka birine dokunmuş gibi baktı. Söylemene gerek yok, biliyorum ... "

2002'deyiz. Onu kaybedeli 4, aldatalı 5 yıl oluyor. İçim acıyor şimdi. Çünkü kadınlar biliyor, hissediyor ...

Seviyorum diyenin sevgisinden şü-phe et, çünkü; aşk sessiz, sevgi dilsizdir ...   

       

Güncelleme mesaji .

Gercekten güzel bir paylasim.


Sevdiklerimizin  degerini onlar hayattayken veya yanimizdayken bilelim.

Neden insanlar cok sevdigi birseyin degerini onlari "kaybedince" anliyorlar  anlamis degilim.  

Seven bir erkek esini neden aldatir ki ?

Bu sevgimidir ?

Aldatmak "sessiz" olabilir belki ama "itiraf "- "dilsiz"  olmamalidir.

Bilmem anlatabildimmi.

anlatabildin esma abla...