Annemin Yalnızca Bir Gözü Vardı. Ondan Nefret Ederdim… Çünkü Bu Durum Beni Utandırıyordu.
ailemizi Geçindirmek Için Okulda Aşçılık Yapardı.ilkokulda Iken Bir Gün Annem Bana Merhaba Demeye Gelmişti.yerin Dibine Geçmiştim. Bunu Bana Nasıl Yapabilirdi?onu Görmezden Geldim. Ona Nefretle Baktım Ve Oradan Kaçtım.ertesi Gün Sınıfta Bir Arkadaşım Dedi Ki, “eeee, Senin Annenin Yalnızca Bir Gözü Var!”yerin Dibine Girmek Istedim. Ve De Annemin Ortadan Kaybolmasını Istedim...bu Yüzden O Gün Onunla Karşılaşınca Dedim Ki, “beni Gülünç Duruma Düşüreceğine Ölsen Daha Iyi?!!!”
annem Karşılık Vermedi.
dediklerim Hakkında Bir Saniye Bile Durup Düşünmedim Çünkü Çok Kızmıştım.onun Duyguları Beni Ilgilendirmiyordu.onu Evde Istemiyordum..
çok Çalıştım Ve Singapur’a Okumaya Gittim.sonra Evlendim. Kendi Evimi Aldım. Çocuklarım Oldu Ve Hayatımdan Memnundum.bir Gün Annem Beni Ziyarete Gelmişti. Kaç Yıldır Beni Görmemiş Ve Torunlarını Tanımamıştı.kapıya Gelince Çocuklarım Ona Güldüler.ona “evime Gelip Çocuklarımı Nasıl Korkutabilirsin!
hemen Buradan Git!”
diye Bağırdım.buna Annemin Sessizce “kusura Bakmayın. Yanlış Adrese Geldim Galiba” Dedi Ve Gözden Kayboldu.
bir Gün Mezunlar Toplantısı Için Okuldan Bir Mektup Aldım.karıma “iş Seyahatine Gidiyorum” Diye Bahane Uydurdum.mezunlar Toplantısından Sonra Sırf Meraktan Eski Eve Gittim!!!.komşularım, Annemin Öldüğünü Söylediler.hiç Üzülmemiştim.
bana Verilsin Diye Annemin Bıraktığı Bir Mektup Verdiler.

“en Sevgili Oğlum, Her Zaman Seni Düşünüyorum…singapur’a Gelip Çocuklarını Korkuttuğum Için Üzgünüm.mezunlar Gününe Geleceksin Diye Çok Sevinmiştim.ama Seni Görmek Için Yataktan Kalkabilir Miyim Bilemiyorum.sen Büyürken Sürekli Bir Utanç Kaynağı Olduğum Için Üzgünüm.biliyor Musun… Sen Çok Küçükken Bir Kaza Geçirmiştim Ve Gözünü Kaybetmiştin.anne Olarak Senin Tek Bir Gözle Büyümene Dayanamazdım.bu Yüzden Sana Kendi Gözümü Verdim…
o Gözle Benim Yerime Görüyor Diye Seninle O Kadar Gurur Duyuyordum Ki.....bütün Sevgimle…
                       
                                                                                                  Annen…

(Alıntı)

çok guzel bır paylaşim ınsan hıç başinın taçi gözunun nuru annesınde hiç utanırmı utanılacak bır durum varsa utanan kendınden utansın cennet annelerın ayakların altındadır bu günümuzde var böyle ınsanlar ve gözumızle göruyoruz ne acayıp şey ailesınde utanan hellede bı babasından utanan var çok ınsan göruyoruz Allah onları ıslah etsın anne kadar guzel bır kelıme bulamıyorum

size tamamen katılıyorum insan asla annesinden veya babasından utanmamalı bunu okurken kızmaktan kendimi alamadım sonunu okuyuncada sizlerle paylaşmak istedim beğendiğinize sevindim ayrıca

ANAM GIBI YAR OLMAZ BABAMSIZ DUNYA OLMAZ?




                                                                                 

süperdi.Böyle insanları hiç anlamıyorum.Bunların yanında bir de annesini babasını huzur evine kapatanları da anlamıyorum.Yaa çok mu zor sanki 2 kişiye bakmak ki bakılcak durumda olsa bile onlar sana kaç sene bakmış.Ya içim gidiyor huzurevine gidince ordaki insanları görünce.Onlar bizi görünce ne kadar da çok seviniyorlardı.Onlara getirdiğimiz en ufak şey onlara torunlarını anımsatıyor bizi onun yerine koyup seviyorlardı.Ama oturuduğumuz yerdeki huzurevi kapanmış çok sevindik zaten 3 kişilerdiler.Onları da ailesi geri almış

bende anlamıyorum böyle insanları sana doğduğundan beri bakan eğer yanlarında olsan bıkmadan usanmadan kendilerinden fedakarlık edip sana yine bakıcak olan insanları nasıl huzurevine kapatıyorlar? hiç aklım hayalim almıyoki onlar bizim biz olmamızdaki en büyük etkenler

Alıntı yapılan: RIBERY - Eylül 29, 2008, 04:32:09 ÖS
ANAM GIBI YAR OLMAZ BABAMSIZ DUNYA OLMAZ?

buna tamamen katılıyorum

Alıntı yapılan: ...mystery... - Eylül 30, 2008, 10:13:17 ÖSbende anlamıyorum böyle insanları sana doğduğundan beri bakan eğer yanlarında olsan bıkmadan usanmadan kendilerinden fedakarlık edip sana yine bakıcak olan insanları nasıl huzurevine kapatıyorlar?

söylediğin gibi onlar çocukları doğdukları andan itibaren onlara ne emekler harcayarak bakıyorlar ne zorluklara göğüs geriyorlar ama onların çocukları onların bir istediğini bile eziyet olarak görüyorlar bence bu yüzden huzurevleri her yerde  

yaaa işte elleri öpülesi anne.Sinema ustası bir film de diyordu ki  '' Bizler çocuklarımıza kocaman evlere odalara sığdırıyoruz ama cocuklarımız bizi kücücük odaya sığdıramıyorlar''

ama ben bu kadının oğlunun bu mektubu okuduktan sonra yüzünün ifadesini çok merak ettim şimdi nasıl vidan azabı çekmiştir ama.

evet çok haklısınız....

Anne yüreyi yaa  

Alıntı yapılan: gece - Kasım 27, 2008, 08:58:45 ÖSAnne yüreyi yaa  

böylelerine sinir oluyorum

bende....

al benden de o kadar