Hayaller ve Acı gerçekler !

Herkese öncelikle selamlar geçen sene bu zamanlarda uzun süren vize bekleme sürecinde iken bu forumu bir arkadaşın tavsiyesi ile keşfedip takip etmeye başlamıştım çok faydasını gördüm. Hatta forumda tanışıp  sadece bir kere görmeme rağmen gerçek hayatta abim olmamasına rağmen volkan33 rumuzlu ( ismi bende kalsın ) abim kadar sevdim ve uzun süredir irtibat halindeyiz. Buraya yani Almanya'ya ilk geldiğim zamanlarda bana o kadar şey anlatıyorduki aklım mantığım almıyordu. Her zaman aklımın bir köşesine yazıyordum ama kendimi bu tür zorluklara ve Almanya'nın bu kadar acımasız olduğuna inandiramıyordum. Almanya'ya yaklaşık 9 ay önce çocuk üzerinden aile birleşimi ile geldim ve geldikten sonra belli bir süre geçtikten ve buranın acımasız yüzünü gördükten sonra o kadar pişman oldum ki geldiğim hatta konsolosluğu gidip başvuru yaptığım güne lanet ediyorum. Bu konuyu açma sebebim ise Almanya'ya gelecek olan hatta Almancı birisiyle evlenip gelecek olanlara ibret olsun diye. 9 sene önce eşimle evlenip Almanya yerine Türkiye'de yaşamayı seçtim ve aklımın ucundan bile Almanya'yı asla geçirmedim. Türkiye'de yaşarken tabiki tartışmalarımiz olurdu ama bu her ailede olacak şeylerdi ekmeğinin peşinde huzurla yaşamaya devam ediyorduk. Daha sonra zaman ve ekonomik sorunlar bizi buraya sürükledi. Buraya geldim ve geldiğim ilk andan itibaren o Almancı denilen iki yüzlü , yobaz, omurgasız , gurursuz ve haysiyet yoksunu insan topluluğunun gerçek yüzüyle tanıştım. ( Herkes için geçerli değil ama %90 böyle burada doğup büyüyenler ) gelmeden önce iş vaadinde bulunan buraya gelmeye çağırıp ikna eden insanlar ki bunlar eşimin kardeşleri amcaları anası vs insanlar ne yüzüme baktılar ne destek oldular. Gel zaman git zaman eşim denen kişi gerçek yüzünü göstermeye ve içindeki o Almancı ruhunu çıkarmaya başladı ne gözünde eş ne bunca sene ekmeğini paylaştığın insan kaldı ortada . Çok büyük kavgalarimiz oldu sırf ailesi yüzunden hatta bundan birkaç gün önce sokakta kalmak zorunda kaldım . Çocuğum olmasa bir dakika bile durmayacağım bu ülke bana cehenneme dönüştü . Şuan ne yapacağımı bilemiyorum psikolojik olarak berbat durumdayım 3 yaşındaki kızımın psikolojisininde bozulduğunu görüyorum ama o eşim olacak kadın beni ve çocuğunu düşünmek yerine kendi ailesini düşünüyor ! Uçak biletini alıp gitmek istiyorum fakat kızım bensiz yapamaz ve ben ona bu acıyı yaşatamam onun babasız büyümesine ne gönlüm ne vicdanım razı gelmiyor . Ne yapacağımı ne edeceğimi bilmiyorum saçma sapan bir ruh halindeyim..geçen sene bu zamana ve şimdiki yaşadıklarıma bakınca Almanya gerçeğini daha iyi anlıyorum . Forumda onca konu okudum ki benim yaşadıklarımı çoğu kişide yaşamış ve yaşamaya devam ediyor. Anlatacak yazacak çok şey var ama sayfalar yetmez. Diyeceğim o ki buraya gelirken çok büyük hayaller kurmayın hatta eşinizin sizi asla yarı yolda bırakmayacağını size destek olacağını düşünmeyin ( istisnalar olsada bu kaideyi bozmaz) gelmeden önce bin düşünün hatta imkanınız varsa gelmeyin iyi kötü demeyin vatanımızda yaşayın. Çocuk yoksa bekleyin eşinizin ve ailesinin gerçek yüzünü görün Almanya'da ondan sonra karar verin çünkü bizim hatalarımızı onlar çekmek zorunda değil. İçimi dökmek istedim yanlışım olduysa affola .

Gelenlerin çoğu benzer durumları yaşıyor dostum. Ben kesin dönüş yaptım, sebepleri arasında ilk sırada ithal damat olarak almanyaya gelmiş damgasını gururuma yedirememek vardı. Oturumum ehliyetim B2 seviye almancam(c1 e başladım yarım bıraktım), sınırsız sözleşmeli işim vardı. Hatta gelmeden önce Teamleiter olmuştum firmada. Ama evlenip gelmek ilk günden beri gururuma dokunuyordu. Yaşadığım ırkçı tecrübelerde derken, en sonunda çıktım geldim. En ufak tartışmada "seni türkiyeye ananın yanına yollayacağım" gibi laflar duydum ben eski eşim olacak yaşam türünden. Sanki gelmeyi ben istemişim gibi. Kendisi yalvarmıştı halbuki. Yaptığım en doğru şey ordaki türklerden uzak durmak oldu. Bu sayede almanca öğrendim, düzgün bir iş buldum, oraya adapte oldum. Almanyada ilk iş tecrübem bir Türk firmasında oldu, paramı eksik verdiler. İlk arabamı Türkten aldım, kazalı araç sattılar(sözde unfallfrei).
Şahsi fikrim yemişim almanyanın alım gücünü. Ekonomisi ve doğası dışında bir esprisi yok. Eğer kullanıyorsan alkol ve uyuşturucu kültürü var bide. Bürokrasisi, ırkçılığı, toplumu insanı yoruyor almanyanın. Türkiyede iyi bir işi, kurulu düzeni olana hiç tavsiye etmem. Bu benim şahsi fikrim.

...

edit: fazla gitmis

Gelenlerin çoğu benzer durumları yaşıyor dostum. Ben kesin dönüş yaptım, sebepleri arasında ilk sırada ithal damat olarak almanyaya gelmiş damgasını gururuma yedirememek vardı. Oturumum ehliyetim B2 seviye almancam(c1 e başladım yarım bıraktım), sınırsız sözleşmeli işim vardı. Hatta gelmeden önce Teamleiter olmuştum firmada. Ama evlenip gelmek ilk günden beri gururuma dokunuyordu. Yaşadığım ırkçı tecrübelerde derken, en sonunda çıktım geldim. En ufak tartışmada "seni türkiyeye ananın yanına yollayacağım" gibi laflar duydum ben eski eşim olacak yaşam türünden. Sanki gelmeyi ben istemişim gibi. Kendisi yalvarmıştı halbuki. Yaptığım en doğru şey ordaki türklerden uzak durmak oldu. Bu sayede almanca öğrendim, düzgün bir iş buldum, oraya adapte oldum. Almanyada ilk iş tecrübem bir Türk firmasında oldu, paramı eksik verdiler. İlk arabamı Türkten aldım, kazalı araç sattılar(sözde unfallfrei).
Şahsi fikrim yemişim almanyanın alım gücünü. Ekonomisi ve doğası dışında bir esprisi yok. Eğer kullanıyorsan alkol ve uyuşturucu kültürü var bide. Bürokrasisi, ırkçılığı, toplumu insanı yoruyor almanyanın. Türkiyede iyi bir işi, kurulu düzeni olana hiç tavsiye etmem. Bu benim şahsi fikrim.

altina imzami atmakla birlikte. Saydiginiz olaylara ek olarak:

-cocuk stresi
-isyerine kendini ispat etme ve vertrag alma süreci
-esinin ailesindeki sacma sapan insanlara katlanmak zorunda olmak
-Türkiyedekiler ile aradan gecen zaman ile araya giren sogukluk. Öz ana babaniz bile inanin degisiyor.
-Yine ayni sekilde Türkiyedeki sevdiklerinin sürekli bir beklenti icinde olmasi. Sen sabah 4te kalkip ise git 42 cesit insan ile calis sonra sen Almanyadasin diye yeyip icin gezen kredi kartlarini patlatan es dost akraba arasin para istesin vermeyince de sen kötü ol. Bunu yasamayan yoktur. Adamin nerde aksam orda sabah yasadigini bilirsin kendinin burda cektigin cileyi düsününce paran olsa bile veresin gelmez.
-Sürekli bir para biriktirme cabasi, hicbirsey yapmasan bile izin icin yilda en az 2-3.000 ayirman lazim.
-Almanyada yasayan Türklerin %90inin kalitesi düsük insanlar oldugunu da hesaba katarsan icine boguldugun ve alismak zorunda kaldigin yanlizlik ve arkadassizlik.

bu ve bunun gibi seyler Almanyanin bizim gibi sonradan gelenler icin negatif yanlari olarak sayilabilir. Simdi bunu dedik diye Almanyayi kötülemis olmuyoruz biz Almanyaya uygun degiliz sorun bizde ve buradaki insanlarda diyoruz. Bunu iyi anlamak lazim.  Biz Türkiyeden degil de bu kültürden gelen insanlar olmus olsaydik Almanyada cok mutlu olabilirdik. Almanyada her imkan var calisana da ekmek var. Bu zaten sir degil dünyanin hangi ülkesine gidersen git Almanyayi sor ayni cevabi alirsin. Yani cikip simdi yine biri Almanyayi kötülüyorsun diye avukatliga baslar diye yaziyorum.

Slymn kardeş dediklerinde çok haklısın, gerçektende burda büyüyen Türkler dediğin gibi Yobaz, haysiyetsiz, gerizekalı, omurgasız insanlar. Bir keresinde arabam bozuldu, Autobahnda kaldım, ADAC sigortamda yoktu. Çekici 100 euro istedi, yanımda 50 euro vardı. Yiğenimi aradım dedim bana acil 50 euro gönder, ben sana yarın vereyim. Çok zengin kişiler bu bizim akrabalar, Türkiyede 10 tane kirada dükkanları var, 1 milyon euroluk evlerde oturuyorlar, arabası bmw m5, bankada 200.000 euro üzeri nakit vardı son gördüğümde. Bana dedi biz sana söyledik almanyaya gelme diye, almanya bitik diye ama sen geldin bizi dinlemedin, kusura bakma başının çaresine bak. Boynumda gezdirdiğim, kola dondurma aldığım yiğenim dedi bunu. Hatta bir keresinde Türkiyede bunu mahallede rahatsız etmişlerdi, gidip sopayla  adamlarla kavga ettiydim. Ben olsam bunun başı sıkışsa koşa koşa giderdim ama buranın adamı şerefsiz namussuz.

Daha onceki yazilarimda almanyanin olumsuz yanlarini insanlarin tuhaf ve yobazligindan bahsetmistim. Tekrar o. Konulara girmeyecegim cogu zamanda tepki ile karsilastim Türkiye'den vize bekliyen arkadaslardan. Türkiye'den gelecek arkadaslar bu yazilari dikkate alsin.%90 ni ayni seyleri yasiyor ne yazikki 11 sene oldu avrupadayim görüştüğüm bir tane arkadas var gerisi çöp ve biliyorum 20 senede gecse ya 1 kisi olacak yada hic arkadasim olmayacak. Almanci turklerden lütfen uzak durun ben uyarmaktan biktim. Siz guvenmekten bikmadiniz. Cogu kisinin telefondan numarasini engelleyip sildim. Silmediklerime cevap bile vermiyorum. Menfaatleri olmadikca aramazlar. ALLAH'a yakin bana uzak olsunlar...

Herkese öncelikle selamlar geçen sene bu zamanlarda uzun süren vize bekleme sürecinde iken bu forumu bir arkadaşın tavsiyesi ile keşfedip takip etmeye başlamıştım çok faydasını gördüm. Hatta forumda tanışıp  sadece bir kere görmeme rağmen gerçek hayatta abim olmamasına rağmen volkan33 rumuzlu ( ismi bende kalsın ) abim kadar sevdim ve uzun süredir irtibat halindeyiz. Buraya yani Almanya'ya ilk geldiğim zamanlarda bana o kadar şey anlatıyorduki aklım mantığım almıyordu. Her zaman aklımın bir köşesine yazıyordum ama kendimi bu tür zorluklara ve Almanya'nın bu kadar acımasız olduğuna inandiramıyordum. Almanya'ya yaklaşık 9 ay önce çocuk üzerinden aile birleşimi ile geldim ve geldikten sonra belli bir süre geçtikten ve buranın acımasız yüzünü gördükten sonra o kadar pişman oldum ki geldiğim hatta konsolosluğu gidip başvuru yaptığım güne lanet ediyorum. Bu konuyu açma sebebim ise Almanya'ya gelecek olan hatta Almancı birisiyle evlenip gelecek olanlara ibret olsun diye. 9 sene önce eşimle evlenip Almanya yerine Türkiye'de yaşamayı seçtim ve aklımın ucundan bile Almanya'yı asla geçirmedim. Türkiye'de yaşarken tabiki tartışmalarımiz olurdu ama bu her ailede olacak şeylerdi ekmeğinin peşinde huzurla yaşamaya devam ediyorduk. Daha sonra zaman ve ekonomik sorunlar bizi buraya sürükledi. Buraya geldim ve geldiğim ilk andan itibaren o Almancı denilen iki yüzlü , yobaz, omurgasız , gurursuz ve haysiyet yoksunu insan topluluğunun gerçek yüzüyle tanıştım. ( Herkes için geçerli değil ama %90 böyle burada doğup büyüyenler ) gelmeden önce iş vaadinde bulunan buraya gelmeye çağırıp ikna eden insanlar ki bunlar eşimin kardeşleri amcaları anası vs insanlar ne yüzüme baktılar ne destek oldular. Gel zaman git zaman eşim denen kişi gerçek yüzünü göstermeye ve içindeki o Almancı ruhunu çıkarmaya başladı ne gözünde eş ne bunca sene ekmeğini paylaştığın insan kaldı ortada . Çok büyük kavgalarimiz oldu sırf ailesi yüzunden hatta bundan birkaç gün önce sokakta kalmak zorunda kaldım . Çocuğum olmasa bir dakika bile durmayacağım bu ülke bana cehenneme dönüştü . Şuan ne yapacağımı bilemiyorum psikolojik olarak berbat durumdayım 3 yaşındaki kızımın psikolojisininde bozulduğunu görüyorum ama o eşim olacak kadın beni ve çocuğunu düşünmek yerine kendi ailesini düşünüyor ! Uçak biletini alıp gitmek istiyorum fakat kızım bensiz yapamaz ve ben ona bu acıyı yaşatamam onun babasız büyümesine ne gönlüm ne vicdanım razı gelmiyor . Ne yapacağımı ne edeceğimi bilmiyorum saçma sapan bir ruh halindeyim..geçen sene bu zamana ve şimdiki yaşadıklarıma bakınca Almanya gerçeğini daha iyi anlıyorum . Forumda onca konu okudum ki benim yaşadıklarımı çoğu kişide yaşamış ve yaşamaya devam ediyor. Anlatacak yazacak çok şey var ama sayfalar yetmez. Diyeceğim o ki buraya gelirken çok büyük hayaller kurmayın hatta eşinizin sizi asla yarı yolda bırakmayacağını size destek olacağını düşünmeyin ( istisnalar olsada bu kaideyi bozmaz) gelmeden önce bin düşünün hatta imkanınız varsa gelmeyin iyi kötü demeyin vatanımızda yaşayın. Çocuk yoksa bekleyin eşinizin ve ailesinin gerçek yüzünü görün Almanya'da ondan sonra karar verin çünkü bizim hatalarımızı onlar çekmek zorunda değil. İçimi dökmek istedim yanlışım olduysa affola .

Uzun zamandir forumdan uzak kalmisim herkese selamlar. Guzel dusuncelerin icin tsk ederim kardesim, bilmukabele ..
Ben zamaninda cok cektim istiyorum ki yeni gelecek arkadaslar neyin ortasina duseceklerini bilerek gelsin. bu baglamda elimden geldigince yardimci olabildiysem ne mutlu bana, bu gonulden yapilan bir is.
Bu arada @kalpsiz biz ne kadar anlatirsak anlatalim dikkate almayanlar elbette olacaktir malum Tr de durumlar baya bir sikintili ve sen denize dusmus adama yilana sarilma diyemezsin zaten bizde kimseye gelmeyin demiyoruz kaldiki almanyanin tapusu bizde degil
nacizane tek tavsiyemiz forumu iyice okuyup bu konulari soylenenleri dikkate alsinlar....
Almanya nasil bir yer mi?
Hani cok ama cok buyuk bir beklentiyle sinemaya gideriz ve film oyle kotudurki ,
ya yarida birakip cikarsiniz yada sabredip filmi zar zor bitiririz ve akillarda olusan deli sorular !?x#?

mit freundlichen grüßen

Uzun zamandir forumdan uzak kalmisim herkese selamlar. Guzel dusuncelerin icin tsk ederim kardesim, bilmukabele ..
Ben zamaninda cok cektim istiyorum ki yeni gelecek arkadaslar neyin ortasina duseceklerini bilerek gelsin. bu baglamda elimden geldigince yardimci olabildiysem ne mutlu bana, bu gonulden yapilan bir is.
Bu arada @kalpsiz biz ne kadar anlatirsak anlatalim dikkate almayanlar elbette olacaktir malum Tr de durumlar baya bir sikintili ve sen denize dusmus adama yilana sarilma diyemezsin zaten bizde kimseye gelmeyin demiyoruz kaldiki almanyanin tapusu bizde degil
nacizane tek tavsiyemiz forumu iyice okuyup bu konulari soylenenleri dikkate alsinlar....
Almanya nasil bir yer mi?
Hani cok ama cok buyuk bir beklentiyle sinemaya gideriz ve film oyle kotudurki ,
ya yarida birakip cikarsiniz yada sabredip filmi zar zor bitiririz ve akillarda olusan deli sorular !?x#?

mit freundlichen grüßen

Sinema benzetmesi çok hoşuma gitti ama o benzetme buraya sonradan gelen bizlerin yaşadıklarını anlatmakta yavan kalır diye düşünüyorum. Çünkü sinemada kötü bir film çıktığında en çok kaybedilen süre iki saat bilemedin üç saattir.Almanyadaki yaşam için vazgeçilenlerin ve ödenilen bedellerin telafisi yok. Almanya sonradan buraya gelenler için çok çok zorlu bir sınav.