Aile Birleşimi (İKİNCİ BİR şANS DAHA)

Başlatan Bis Zum Ende, Temmuz 04, 2012, 01:32:43 ÖÖ

0 Üyeler ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Bis Zum Ende

Hayatımda geçirdiğim en zor 1 seneydi, Ailemin yanında olmak için geçirdiğim ve çabaladığım koskoca 365 gün. Ailemin yanında olmak için her türlü insanla karşılaştım (evlenme teklifini kim yaptı ) << bu tip sorulara maruz kaldım ve insanın bütün sinirlerini zorlayacak muhabbetlere girdim. Neden? Ailemin yanında olmak için hepsi bu :)

Forumda yardımı olan çok kişi oldu onlara minnettarım. fuk_18 < forumda ilk tanıştığım kişi delikanlı bi çocuk :)

08/05/2012 vize basvuru

22/06/2012 evrakların yetişmesi

03/07/2012 vize onayı /Başvuru Ankara

Bir kaç şey yazmak istiyorum Affiniza sığınarak...
ikinci bir şansı istemenin en temel koşulu insan olana hiç değilse insan olmaya çalışana verilmesidir. öylesine zor geliyor ki insan olmak... yolda düşüp bayılana gözünün kenarıyla seyirci kalana, genizinden büyük bir gürültüyle çıkardığını yola büyük bir haz ile tükürene, bile bile -üzüleceğini,kırılacağını- zarar verene, sorgusuz sualsiz yargılayana, sebepsiz yere yarı yolda bırakan, hiçbir şeyini paylaşmayana "insan" gözüyle bakmakta zorlanıyorsam eğer hiç kusuruma bakmayn. ve öylesine dolu ki etrafım böylesi tiplerle. benim kendi çevrem olmasalar da oturduğum evin sokağına girerken daha küfretmeye başlıyorum içimden, dışından manasızca sağa sola küfreden adamlara, kadınlara. normlarımız öylesine şaşmış ki her şeyi normal görmeye başlamışız. bütün bunlara genel bir kulp takıp kendimizi rahatlatıp duruyoruz şu hayatta. icraatin içinden değil olsa olsa kenarından takipçisiyiz. bana dokunmayan yılan bin yaşasın mantığıyla anormali normal saymaya başlıyoruz. sesini azıcık yükseltene ya binbir bahane uydurarak aman abi boşver diyoruz yada kuru bir "haklısın" diyoruz.
neyse...
konu bu değildi... insan diyordum.

insan olmak büyük meziyet oldu, insan kalmak daha da büyük zahmet. ve şu yaşamaya çalıştığımız hayat öylesine zor oldu ki. nerelerden geçip kaçbin engeli derdi aşıp kendimizden bir karakter oluşturup oturtuyoruz üstümüze. hepsi kendimize uygun bir ahali oluşturup daha mutlu yaşayabilmek için. normlarımıza uymayanlara da kızıyoruz. çoğumuz yakıp yıkarak. geride külden başka bir şey bırakmayarak. çok mu zor yapıcı olmak?

yok yok... yineliyorum ki herkes ikinci bir şansı hakketmiyor. en önce dikkat etmeli karşımızdaki insan olabilmiş mi? insan olmaya üşenene ilki bile çok.

ve de inanmak istediğimi ve de zorlandığım hala şu şekilde yaşadığımı da belirtmek istiyorum.
"hepimiz insanız. ve hatalar insana mahsus, ve yapıyoruz da her gün belki de. ama dediğim gibi insanız ve ders alıyoruz hatalarımızdan. alıyoruz dimi? hala insanlar var değil mi?

not: "hala ve inatla ikinci bir şans vermek istediğim o kadar çok kişi var ki"

turrezz

Vizen hayırlı olsun hakan abi yeni hayatında başarılar yardımların için teşekkürler.  Ayrıca senin gibi bende  fuk_18 arkadaşıma birkez daha teşekkür etmek istiyorum bana da yardımları oldu.

Bis Zum Ende

Teşekkür ederim. Darısı bekleyen arkadaşların başına...

bazil

Gözün aydın, sonunda geldi demek. keyfini tahmin edebiliyorum. Cuma günü eşine kavuşacak biri olarak herkese kısa zamanda aynı mutluluğu diliyorum bu mübarek berat kandili akşamında...

Alıntı yapılan: Bis Zum Ende - Temmuz 04, 2012, 11:20:24 ÖÖ
Teşekkür ederim. Darısı bekleyen arkadaşların başına...

Bis Zum Ende

Alıntı yapılan: bazil - Temmuz 04, 2012, 10:12:21 ÖS
Gözün aydın, sonunda geldi demek. keyfini tahmin edebiliyorum. Cuma günü eşine kavuşacak biri olarak herkese kısa zamanda aynı mutluluğu diliyorum bu mübarek berat kandili akşamında...
Teşekkür ederim...
Umarım mutlu bir hayatın olur Ailenle.. Herşey gönlünce olsun.